Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2015

ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ CLAUDINE…


Ο Paul Valéry έλεγε «tout le chien est dans son regard» (όλο το σκυλί είναι μέσα στο βλέμμα του), ένα βλέμμα απέραντης αγάπης και ανείπωτης θλίψης, γιατί δεν γελάει ποτέ με την υποκρισία του προσώπου, αλλά με την αρχέγονη μηχανική της ουράς του. 
Η θλίψη του είναι ένα διαρκές συναίσθημα και η χαρά του μια άδολη και αυθόρμητη κινητική ενέργεια.
Μια κινητική ενέργεια του αντιληπτού κόσμου της κλασικής μηχανικής των αισθήσεων του Αρχιμήδη και του Νεύτωνα και όχι του φαντασιακού κόσμου της κβαντομηχανικής των παραισθήσεων του Planck και του Einstein, που υποκοριστικά χαρακτηρίζεται ως σχετικότητα, γιατί ούτε η αγάπη που «είναι μόνο αγάπη» (Μανώλης Αναγνωστάκης) είναι σχετική, ούτε ο μικρόκοσμος, ούτε ο μακρόκοσμος του απείρου, ούτε ακόμα και αυτός ο ίδιος ο Θεός, έχουν συναισθήματα.
Έξι μήνες από το χαμό της CLAUDINE, δεν μπορώ παρά να επιβεβαιώσω τον Ελύτη που ελεγε, πως είναι διγαμία να αγαπάς και να ονειρεύεσαι.
Έτσι, για να μείνει μόνη, άδολη και ακέραιη η αγάπη μου προς αυτήν, έπαψα να ονειρεύομαι, δραπετεύοντας από τον εαυτό μου, όπως ακριβώς απαιτεί την αγάπη και ο Baudelaire.
Κλείνοντας το σημείωμα αυτό αναλογίζομαι τα λόγια του Sartre, πως μπορεί να υπάρξουν καλύτερες εποχές, αλλά αυτή είναι η δική μας και η δική μας εποχή CLAUDINE πέρασε, γεγονός που σημαίνει, πως δεν νοιάζομαι για τις καλύτερες, που, σίγουρα, χωρίς εσένα δεν θα υπάρξουν.

Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014

ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ*


Τρεις μήνες απουσίας της Claudine, τι θα μπορούσα να πω; 
Δέκα τρεις βδομάδες αγρύπνιας χωρίς αυτή, τι θα μπορούσα να γράψω;
‎Ενενήντα μία μέρες πνευματικά νεκρός, πως θα μπορούσα να μετρήσω το δισδιάστατο χρόνο;
Από τη μέρα του θανάτου της ως σήμερα ή από σήμερα έως αυτή;
Έχω ξεχάσει να σκέφτομαι και να γράφω, γι' αυτό θα μπορούσα μόνο να δικαιολογήσω τη χθόνια ανυπαρξία μου με τα λόγια του Σοφοκλή "τοις γαρ θανούσι μόχθος ου προσγίγνεται" και να εναποθέσω την τελευταία μου ελπίδα στα λόγια του Albert Camus "από τη στιγμή που όλοι μας θα πεθάνουμε, δεν έχει σημασία το που και το πότε" και μια παραλλαγή τους, ίσως πιο αισιόδοξη, του πολιτικού και φιλοσοφικού μας δασκάλου Jean - Paul Sartre, πως "η ζωή δεν έχει νόημα όταν έχεις χάσει τη ψευδαίσθηση της αιωνιότητας".

‎* Ποίημα του Ελύτη

‎"Όλα τα σύννεφα στη γη εξομολογήθηκαν
Τη θέση τους ένας καημός δικός μου επήρε

Κι όταν μες στα μαλλιά μου μελαγχόλησε
Το αμετανόητο χέρι

Δέθηκα σ' έναν κόμπο λύπης...‎"

Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2014

‎ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ

"Non omnis moriar" (Δεν θα πεθάνω ολόκληρος) (Horatius‎)

Σήμερα, 20 Σεπτεμβρίου του 2014, χάσαμε την Claudine.
Η ιατρική ακολουθία ήταν αμείλικτα συνεπής: νεφρική ανεπάρκεια, υπέρταση, καρδιακή κάμψη, πνευμονικό οίδημα, θάνατος.
Η ευχή μου να κλείσω πρώτος τα μάτια μου για να μη δω τα άδολα ματάκια της κλεισμένα δεν έπιασε τόπο, παρά τον ανταγωνισμό θανάτου, στον οποίο επιδοθήκαμε μεταξύ μας τελευταία, "ὅτι κραταιὰ ὡς θάνατος ἀγάπη‎".

Στην υπέρτασή της απάντησα με υπέρταση, στη νεφρική της βλάβη απάντησα με ατροφική γαστρίτιδα.
‎Η καρδιακή της κάμψη, όμως, της έκοψε το νήμα της ζωής, όταν ο καρκίνος από την ατροφική γαστρίτιδα δεν πρόφτασε να κάνει ούτε την εκκίνησή του.

Όμως, κρατώντας την υπόσχεση που της έδωσα στις ατέλειωτες νυχτερινές συζητήσεις μας‎, μπορώ να αρχίσω, τουλάχιστον, με τον πνευματικό μου θάνατο,αφού "ο θάνατος ουδέν προς ημάς· το γαρ διαλυθέν αναισθητεί· το δ' αναισθητούν ουδέν προς ημάς(ο θάνατος δεν είναι τίποτα για μας, γιατί αυτό που αποσυντίθεται δεν έχει αισθήσεις και αυτό που δεν έχει αισθήσεις δεν είναι τίποτα για μας) (Επίκουρος).

Κλείνοντας, μια και το σημείωμά μου αυτό είναι το τελευταίο, θα ήθελα μόνο να ζητήσω από την Claudine συγγνώμη, για την απαίτησή μου να την εντάξω στην απανθρωπιά των ανθρώπινων μέτρων, που σύμφωνα με τον Antoine Rivarol στο Discours préliminaire du Nouveau Dictionnaire de la langue francaise "όταν αναπτύσσουμε μια τέτοια σχέση με τα ζώα, παρουσιάζεται ένα αξεπέραστο πρόβλημα, γιατί τα απομακρύνουμε από την τάξη τους χωρίς να τα εντάσσουμε στη δική μας, αφού τα περισσότερα από τα δικά μας σήματα εκφράζουν ανάγκες που εκείνα δεν έχουν και ιδέες που δεν μπορούν να αντιληφθούν".

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ


Διαβαζοντας μια συνεντευξη του Σπυρου Ασδραχα, στην οποια αναμεσα στα αλλα ο Σπυρος Ασδραχας δηλωνει, πως ο συγχρονος καπιταλισμος δεν εχει αναγκη τη δημοκρατια, μπαινω στον πειρασμο να σημπληρωσω, πως ουτε η παλια δημοκρατια ειχε αναγκη τον καπιταλισμο και ουτε η επανασταση ειχε και εχει ανσγκη τη δημοκρατια καιτον καπιταλισμο.
Μενει, λοιπον, το αποφασιστικο περασμα απο το αγανακτηστε (Indegnez - vous) του Stéphane Hessel στο επαναστατηστε και απο τα προσχηματικα ταμπου της κτητικης αστικης δημοκρατιας (δημοκρατιας των αστων) στην απροσχηματιστη δικτατορια του προλεταριατου.
Το κρατος για τη μικροαστικη διανοηση ειναι μια εξουσια επιβολης μιας δηθεν συμφιλιωσης των ταξεων, ενω για τον Μαρξισμο ειναι μια πλανη, που δεν μπορει ουτε να εμφανισθει, ουτε να ευδοκιμησει, αν ηταν δυνατη αυτη η συμφιλιωση.
Πως να συμφιλιωθει, σημερα, το κρατος του καπιταλιστικου τραπεζοφασισμου με την κοινωνια, που εχει λεηλατησει;

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

ANNÉES DE PÈLERINAGE*

[Χρονια προσκυνηματος]

Ο Σαμαρας στη Μερκελ και ο Τσιπρας στον Παπα!
"Αλλος για Χιο τραβηξε πηγε
κι αλλος για Μυτιληνη
κι αλλος στις Συρας τα στενα
αιμα και δακρυα πινει" (Μανος Ελευθεριου).

*Κυκλος εργων για πιανο του Liszt.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ

Αν κερδισει τις εκλογες ο ΣΥΡΙΖΑ θα αδειασουν οι τραπεζες, δηλωσε ο πρωθυπουργος και εφυγε τρεχοντας να συναντησει την προστατιδα των τραπεζων Μερκελ, για να αποτρεψει, οχι το αδεισμα των τραπεζων, αλλα την εκλογικη νικη του ΣΥΡΙΖΑ.
Αν το επιχειρημα για το επαπειλουμενο αδειασμα των τραπεζων, κατι σαν την επαπειλουμενη εκτρωση, κοινως εκτρωμα, ηταν σοβαρο, θα απσντουσα: στ´ αρχίδια μου, καθοτι, οπως λενε και οι μνημονιομαλακες, αποτελουν προαπαιτουμενο της εκτρωσης.
Επειδη, ομως, αποτελει κινδυνολογικη πλανη, αναλογιζομαι, αν αδειαζει κατι που ειναι αδειο!
Και μια απορια ευκτικη του υποθετικου λογου:
Αν σημερα ολοι οι καταθετες απαιτουσαν απο τις τραπεζες τις καταθεσεις τους, για να τις επενδυσουν στα τραπεζικα υποστρωματα των κρεβατιων τους (υποεπενδυση), γαμωντας καβαλα το κεφαλαιο, θα μπορουσαν αυτες να ανταποκριθουν (οχι οι καταθεσεις στο πηδημα, αλλα οι τραπεζες στους καταθετες);
Τραπεζικη νεκροφιλια, μια και "το κεφαλαιο ειναι νεκρη εργασια, που σαν βρικολακας, ζει μονο ρουφωντας το αιμα της ζωντανης εργασιας και οσο πιο πολυ ζει, τοσο πιο πολυ αιμα ρουφαει".(Καρλ Μαρξ),
Σε καθε περιπτωση το αδειασμα των αδειων τραπεζων μου θυμιζει τον τρελο, που προσπαθει να βγαλει νερο απο το πηγαδι με το καλαθι.

ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΜΟΣ

"Ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμωνά" (Κατά Λουκάν Ιερόν Ευαγγέλιον, ιστ'13)
Μετά το Άγιο Όρος, ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ θα επισκεφθεί το Βατικσνό.
Μήπως από την Ευρωπαική Ένωση βαδίζουμε στην Ένωση των Εκκλησιών.
"Το μοναστηρι ναναι καλα κι απο καλογηρους, χίλιους".