Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

ΑΤΙΤΛΟ


Αποψε, μετα τη δημοσιοποιηση πριν λιγα λεπτα του δορυφορικου βιντεο του Ουκρανικου πυραυλου κατα του πολιτικου αεροσκαφους, μπορω να κοιμηθω ησυχος.
Οι Ρωσοι ξεβρακωσαν τον Αμερικανο Αφρικανοπιθηκο, που φτυνει καταμουτρα ακομα και ο Ερντογαν, αρνουμενος να μιλησει μαζι του και τη Γερμανιδα παπαδοκορη, που αν επεφτε στα χερια του Ερντογαν θα καταλαβαινε τι εστι Οθωμανικο...
δικαιο.
Δεν θα μπορουσαν ποτε οι απογονοι του Λενιν και του Σταλιν, του Πουσκιν και του Ντοστογιεφσκι, του Τσαικοφσκι και του Κορσακοφ να διαπραξουν το εγκλημα της καταρριψης του Μαλαισιανου αεροσκαφους.
Μονο ναζιστικοι σποροι του Χιτλερ και ανιστορητα μπασταρδα του Κολομβου θα μπορουσαν να υπερβουν τα κτηνωδη ενστικτα.

ΣΑΡΑΝΤΑΧΡΟΝΑ


(ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΤΕΡΟΥ ΑΝΕΚΔΟΤΟΥ ΤΗΣ "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ")

Η "μεταπολιτευτικη δημοκρατια", που εχει μια αυρα "μεταμοντερνου", σουρρεαλιστικου κανιβαλισμου, εκλεισε τα σαραντα χρονια της και ως θηλυκο μπηκε στην κλιμακτηριο...
Εγινε "δημοκρατια" της αγορας, τουτεστιν αγοραια δημοκρατια, με ολα τα συνεννοουμενα και παρεπομενα.

ΑΠΟΛΥΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ


Απολυτη φτωχεια στη χωρα της απωλεσθεισης σωτηριας.
Ενας ιμπεριαλιστικος οργανισμος, το ΔΝΤ, αναγωριζει, αλλα δεν αποκαθιστα το λαθος.
Οι ιθαγενεις φιλαρχοι μαγοι, εξωγαμα παιδια του οικονομικου φασισμου και του ναζισμου επιμενουν στη σωτηρια.
Τη σωτηρια της αρχουσας χρηματοπιστωτικης ταξης του τραπεζοφασισμου με τη θυσια των πολιτων στις θεες του Αμερικανικου ιμπεριαλισμου και του Γερμανικου ναζισμου. 

Ο ΠΕΡΙΟΥΣΙΟΣ ΛΑΟΣ, ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΚΑΙ ΟΙ "ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ"


Η κουλτουρα του κομμουνισμου τοσο στη ρωσια, οσο και στην Κινα ειναι που κανει τη διαφορα, σε αντιθεση με τη θρησκευτικη παραισθηση του "περιουσιου λαου" και τη ψευδαισθηση του "ολοκαυτωματος", που ταυτισε την εθνικη συνειδηση του δηθεν θυματος του Ισραηλ με το θυτη ~ εγκληματια, το ναζισμο.
Στη χωρα μας η ταυτιση αυτη εχει τις ριζες της στη φασιστικη παρακρατικη οργανωση των "Κενταυρων", που σημερα αποτελουν το ψευτικο δημοκρατικο κοσμημα και την Αχιλλειο πτερνα της μνημονιακης δικτατοριας.

ΥΓ. Περιορισα τελευταια τη σχολιογραφια μου, λογω μιας ατυχους εμπλοκης και καταστροφικης μου παραμβασης στο συστημα της αντιμνημονιακης αεραμυνας, το BlackBerry, που ελπιζω με την παρεμβαση του ξενου παραγοντα, των Αγγλων, γρηγορα να αποκατασταθει, γιατι κακα τα ψεματα δεν συναδει με τα θερινα ηθη και εθιμα της Χαλκιδικης, μπροστα στα περιουσια κορμια των ολιγαρχισων, να δεσμευω τα οπτικα ρανταρ της ορασης μου στην οθονη ενος υπολογιστη.
Αντιθετα ο τηλεφωνικος κειμενογραφος ειναι σαν μια παρτιτουρα, που ο εκτελεστης ~ χειριστης βλεπει ταυτοχρονα και το ρανταρ ~ παρτιτουρα και το θυμα ~ μαεστρο, κλειδωνοντας το στοχο που πυραυλου εδαφους εδαφους στη θερμοτητα του καυτου κορμιου του θυματος... και οποιον παρει ο χαρος.
Ουκρανικη προβοκατσια η (διαζευκτικο, δεν μπορω να βρω με τιποτα στο Samsung τον τονο) "τρομοκρατια".
Σε καθε περιπτωση Αμερικανικος κωλοδακτυλος.
Τελικα, η coda απεκτησε Μπετοβενικα χαρακτηριστικα ως προς το μεγεθος, ενω ο πυραυλος ρωσικα. 

Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2014

ΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ

Η ειδηση, που ανακοινωθηκε με ξεχωριστη επαρση, ικανοποιηση και αυταρεσκεια στο ενυδρειο της Ελληνικης συνειδησης, που λεγεται κατ' ευφημισμο και τηλεοραση, επεσε σαν κεραμιδα στο κεφαλι μου.

Ο  Jean Claude Juncker, ναζιστικο καταλοιπο, κατα τον Αγγλικο τυπο και τον Αγγλο πρωθυπουργο Cameron, δηλωσε πως ειναι περηφανος για την Ελλαδα και αναρωτηθηκα:

Ποιος Ελληνας, ομως, μπορει να ειναι περηφανος για την Ευρωπη, ακομα και για την Ελλαδα της Ευρωπης;

Ποιος Ελληνας, ομως, μπορει να ειναι περηφανος, για την περηφανια που αισθανεται γι' αυτον αυτο το υποκειμενο;

Περηφανια μπορει να αισθανεται η "Μαννα" του Νικου Γκατσου:
"Μάννα που πάλευες μες στα λιμάνια
δίχως χαμόγελα και περηφάνια
μάνα που λύγισες μες στα μουράγια
μάνα μου μάνα μου κυνηγημένη
από τη κούνια σου στη Μενεμένη" και οχι οι τροτεζες που ζητιανευουν τον αρτο, τον οινο και το ελεος του οικονομικου φασισμου στο Βερολινο και τις Βρυξελλες.

Απο το φασισμο δεν επαιτεις.
Τον σκοτωνεις ή σκοτωνεσαι.

Αυτη ειναι η πεμπτουσια της Ελληνικης συνειδησης, που φωναζει μεσα στην ιστορια "Ελευθερια ή Θανατος".

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Η ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΜΙΑΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΣ

Επιτελους, επαληθευτηκε ο προφητικος Ελυτης:

"Κι όμως διαφορετικός θα ήταν ο Μάιος αν αντί να πληρώνουμε και τέλη για την εισπνοή του οξυγόνου του, λαλούσαμε πέτρα και λαλούσαμε νερό με την ελπίδα ν’ αναφανεί μια μέρα ένα καινούργιο άλσος, κατάλληλο να δεχθεί την ταφή μας. Έαρ χρειάζεται και ζωή πλήρης καθαρότητας, για ένα δώρο που κανείς άλλος δεν μπορεί να στο προσφέρει" (ΕΛΥΤΗΣ: Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ]

Η Βενεζουελα επεβαλε φορο αναπνοης καθαρου αερα 20 δολαριων  στο αεροδρομιο του Καρακας!!!

Κυριακή, 13 Ιουλίου 2014

ΤΙ ΑΛΛΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;

Τι άλλο μπορει να σκεφτει κανεις, διαβαζοντας την ειδησρεογραφια των ημερων, πως τα μαυρα κορακια του ιμπεριαλισμου, επονομαζομενα και τροικα, που εξυπηρετουν το διεθνες κεφαλαιο (ΔΝΤ), το ευρωπαικο κεφαλαιο (ΕΚΤ) και το ναζισμο (ΕΕ), επεστρεψαν ζητωντας και άλλο αιμα Ελληνων;

Τι άλλο μπορει να σκεφτει κανεις, μπροστα στους νενεκους, που δηθεν διαπραγματευονται τη σωτηρια της Ελλαδας με ανταλλαγμα το θανατο των Ελληνων;

Τι άλλο μπορει να σκεφτει κανεις μπροστα στο τραγικο θεαμα μιας χωρας, της χωρας του Καζαντζακη, που νομισε πως θα ηταν μελος της δηθεν ελευθερης Ευρωπης, ξεχνωντας την πατριωτικη παρακαταθηκη του συγγραφεα του Ζορμπα "ηθελε ναναι ελευθερος, σκοτωστε τον";

Τι άλλο μπορει να σκεφτει κανεις, ακομα και ο εντρομος ραγιας, που εχει κανει εθνικο συμβολο τα ψιχια της συνταξης και του μισθου του, μπροστα στον ευτελιστικο του θανατο, παρα μοναχα το εθνικο συνθημα "Ελευθερια ή Θανατος";

Τι άλλο μπορει να σκεφτει κανεις αναμεσα στην ελευθερια και το θανατο και την Ελευθερια και το Θανατο, παρα μοναχα πως τα πληθυντικα και δευτερευοντα παραχωρουνται, ενω τα ενικα και κυρια κατακτωνται;

Τι άλλο μπορει να σκεφτει κανεις μπροστα στους υποβρυχιους σωτηρες του, παρα μοναχα το Τραγουδι του Δημητροφ;

"Μαυρα κορακια με νυχια γαμψα
πεσανε πανω στην εργατια.
Αγρια κραζουν για αιμα διψουν,
τον Δημητροφ στην κρεμαλα να δουν"...

Τι άλλο μπορει να σκεφτει κανεις, μπροστα στη λαιλαπα του φασισμου και του ναζισμου, παρα μοναχα τους
Ηρωες του, τον Αρη και τον Δημητροφ, τον πρωτο να δινει το κεφαλι του λαφυρο στους γερμανοτσολιαδες, τους ταγματασφαλιτες και τους δοσιλογους, που με την προσβολη του νεκρου, νομισαν πως θα προσβαλουν και τις ιδεες του και τον δευτερο να φτυνει καμουτρα τους ναζιστες μεσα στη χωρα τους, οταν τον κατηγορησαν για τον εμπρησμο του Reichstag (γερμανικου κοινοβουλιου), που ηταν ενα συμβολο, πως ο ναζισμος δεν ηταν η ιδεοληπτικη παρανοια ενος ηγετη, αλλα η εγκληματικη φαντασιωση ενος λαου;.

Τι άλλο μπορει να σκεφτει κανεις, που γκρεμιζει ακομα και τα μαυσωλεια των ηρωων του και τους θαβει, για να εξαφανισει τα ιχνη του ηρωισμου τους, παρα μοναχα τους στιχους του Ελυτη "την οργη των νεκρων να φοβαστε και των βραχων τ' αγαλματα";

ΥΓ. Πεντε σχεδον ξημερωματα.
Τι άλλο να σκεφτω, εκτος απο το ποιημα του Ριτσου;
"Τα ματια (μου) ειναι κοκκινα απ' την αγρυπνια.
Μια βαθεια χαρακια σφηνωμενη αναμεσα στα στηθια (μου),
σαν ενα κυπαρισσι αναμεσα σε δυο βουνα το λιογερμα",
ζητωντας συγγνωμη απο τον ποιητη, που με το (μου), προσωποιποιησα το "τους" της Ρωμιοσυνης.
Αλλα ποιας Ρωμιοσυνης;
Η Ρωμιοσυνη δεν διαπραγματευεται με τους κατακτητες.
Επαναστατει, θυσιαζεται και πεθαινει, φωναζοντας:
"Ἰδοὺ ἐγὼ καταντικρύ
τοῦ μελανοῦ φορέματος τῶν ἀποφασισμένων
καὶ τῆς ἄδειας τῶν ἐτῶν, ποὺ τὰ τέκνα τῆς ἄμβλωσε" (Ελυτης).

Λυπαμε, υποταγμενε ελληνα (και οχι Ελληνα), που δεν μπορω πια, εγω τουλαχιστον "ὁ πλασμένος γιὰ τὶς μικρὲς Κόρες καὶ τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου·
ὁ ἐραστής τοῦ σκιρτήματος τῶν ζαρκαδιῶν
καὶ μύστης τῶν φύλλων τῆς ἐλιᾶς ·
ὁ ἡλιοπότης καὶ ἀκριδοκτόνος" (Ελυτης), να πω:

Αξιος εστι.

Ας το πει ο Πρετεντερης, που εχει και mega ειδικο μνημονιακο βαρος.