Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2014

‎ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ

"Non omnis moriar" (Δεν θα πεθάνω ολόκληρος) (Horatius‎)

Σήμερα, 20 Σεπτεμβρίου του 2014, χάσαμε την Claudine.
Η ιατρική ακολουθία ήταν αμείλικτα συνεπής: νεφρική ανεπάρκεια, υπέρταση, καρδιακή κάμψη, πνευμονικό οίδημα, θάνατος.
Η ευχή μου να κλείσω πρώτος τα μάτια μου για να μη δω τα άδολα ματάκια της κλεισμένα δεν έπιασε τόπο, παρά τον ανταγωνισμό θανάτου, στον οποίο επιδοθήκαμε μεταξύ μας τελευταία, "ὅτι κραταιὰ ὡς θάνατος ἀγάπη‎".

Στην υπέρτασή της απάντησα με υπέρταση, στη νεφρική της βλάβη απάντησα με ατροφική γαστρίτιδα.
‎Η καρδιακή της κάμψη, όμως, της έκοψε το νήμα της ζωής, όταν ο καρκίνος από την ατροφική γαστρίτιδα δεν πρόφτασε να κάνει ούτε την εκκίνησή του.

Όμως, κρατώντας την υπόσχεση που της έδωσα στις ατέλειωτες νυχτερινές συζητήσεις μας‎, μπορώ να αρχίσω, τουλάχιστον, με τον πνευματικό μου θάνατο,αφού "ο θάνατος ουδέν προς ημάς· το γαρ διαλυθέν αναισθητεί· το δ' αναισθητούν ουδέν προς ημάς(ο θάνατος δεν είναι τίποτα για μας, γιατί αυτό που αποσυντίθεται δεν έχει αισθήσεις και αυτό που δεν έχει αισθήσεις δεν είναι τίποτα για μας) (Επίκουρος).

Κλείνοντας, μια και το σημείωμά μου αυτό είναι το τελευταίο, θα ήθελα μόνο να ζητήσω από την Claudine συγγνώμη, για την απαίτησή μου να την εντάξω στην απανθρωπιά των ανθρώπινων μέτρων, που σύμφωνα με τον Antoine Rivarol στο Discours préliminaire du Nouveau Dictionnaire de la langue francaise "όταν αναπτύσσουμε μια τέτοια σχέση με τα ζώα, παρουσιάζεται ένα αξεπέραστο πρόβλημα, γιατί τα απομακρύνουμε από την τάξη τους χωρίς να τα εντάσσουμε στη δική μας, αφού τα περισσότερα από τα δικά μας σήματα εκφράζουν ανάγκες που εκείνα δεν έχουν και ιδέες που δεν μπορούν να αντιληφθούν".

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ


Διαβαζοντας μια συνεντευξη του Σπυρου Ασδραχα, στην οποια αναμεσα στα αλλα ο Σπυρος Ασδραχας δηλωνει, πως ο συγχρονος καπιταλισμος δεν εχει αναγκη τη δημοκρατια, μπαινω στον πειρασμο να σημπληρωσω, πως ουτε η παλια δημοκρατια ειχε αναγκη τον καπιταλισμο και ουτε η επανασταση ειχε και εχει ανσγκη τη δημοκρατια καιτον καπιταλισμο.
Μενει, λοιπον, το αποφασιστικο περασμα απο το αγανακτηστε (Indegnez - vous) του Stéphane Hessel στο επαναστατηστε και απο τα προσχηματικα ταμπου της κτητικης αστικης δημοκρατιας (δημοκρατιας των αστων) στην απροσχηματιστη δικτατορια του προλεταριατου.
Το κρατος για τη μικροαστικη διανοηση ειναι μια εξουσια επιβολης μιας δηθεν συμφιλιωσης των ταξεων, ενω για τον Μαρξισμο ειναι μια πλανη, που δεν μπορει ουτε να εμφανισθει, ουτε να ευδοκιμησει, αν ηταν δυνατη αυτη η συμφιλιωση.
Πως να συμφιλιωθει, σημερα, το κρατος του καπιταλιστικου τραπεζοφασισμου με την κοινωνια, που εχει λεηλατησει;

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

ANNÉES DE PÈLERINAGE*

[Χρονια προσκυνηματος]

Ο Σαμαρας στη Μερκελ και ο Τσιπρας στον Παπα!
"Αλλος για Χιο τραβηξε πηγε
κι αλλος για Μυτιληνη
κι αλλος στις Συρας τα στενα
αιμα και δακρυα πινει" (Μανος Ελευθεριου).

*Κυκλος εργων για πιανο του Liszt.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ

Αν κερδισει τις εκλογες ο ΣΥΡΙΖΑ θα αδειασουν οι τραπεζες, δηλωσε ο πρωθυπουργος και εφυγε τρεχοντας να συναντησει την προστατιδα των τραπεζων Μερκελ, για να αποτρεψει, οχι το αδεισμα των τραπεζων, αλλα την εκλογικη νικη του ΣΥΡΙΖΑ.
Αν το επιχειρημα για το επαπειλουμενο αδειασμα των τραπεζων, κατι σαν την επαπειλουμενη εκτρωση, κοινως εκτρωμα, ηταν σοβαρο, θα απσντουσα: στ´ αρχίδια μου, καθοτι, οπως λενε και οι μνημονιομαλακες, αποτελουν προαπαιτουμενο της εκτρωσης.
Επειδη, ομως, αποτελει κινδυνολογικη πλανη, αναλογιζομαι, αν αδειαζει κατι που ειναι αδειο!
Και μια απορια ευκτικη του υποθετικου λογου:
Αν σημερα ολοι οι καταθετες απαιτουσαν απο τις τραπεζες τις καταθεσεις τους, για να τις επενδυσουν στα τραπεζικα υποστρωματα των κρεβατιων τους (υποεπενδυση), γαμωντας καβαλα το κεφαλαιο, θα μπορουσαν αυτες να ανταποκριθουν (οχι οι καταθεσεις στο πηδημα, αλλα οι τραπεζες στους καταθετες);
Τραπεζικη νεκροφιλια, μια και "το κεφαλαιο ειναι νεκρη εργασια, που σαν βρικολακας, ζει μονο ρουφωντας το αιμα της ζωντανης εργασιας και οσο πιο πολυ ζει, τοσο πιο πολυ αιμα ρουφαει".(Καρλ Μαρξ),
Σε καθε περιπτωση το αδειασμα των αδειων τραπεζων μου θυμιζει τον τρελο, που προσπαθει να βγαλει νερο απο το πηγαδι με το καλαθι.

ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΜΟΣ

"Ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμωνά" (Κατά Λουκάν Ιερόν Ευαγγέλιον, ιστ'13)
Μετά το Άγιο Όρος, ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ θα επισκεφθεί το Βατικσνό.
Μήπως από την Ευρωπαική Ένωση βαδίζουμε στην Ένωση των Εκκλησιών.
"Το μοναστηρι ναναι καλα κι απο καλογηρους, χίλιους".

FREE WORLD

Τα δημοσιεύματα παρουσιάζουν μετά τη Σκωτία το Τέξας να ζητά την ανεξαρτησία του, σε ένα κύμα αποσχιστικών τάσεων σε όλη τη Δύση.
Και μετά το Free Texas θα έρθει και το Free World.
Η παγκοσμιοποίηση της ταξικής συνείδησης και της ανεξαρτησίας των λαών από τη σκλαβιά του ιμπεριαλισμου.
Το πάντα επίκαιρο σύνθημα των Μαρξ και Ένγκελς:
Prolétaires de tous les pays, unissez - vous.
Και για να μην ξεχνάμε τον Τσε Γκεβάρα:
«Ο Ιμπεριαλισμός υπήρξε ένας πολύ σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη και το βάθεμα της ιδεολογίας μας... Κάθε φορά που αντιδρούσαν οι βορειοαμερικάνοι, με την συνηθισμένη τους αλαζονεία, παίρνοντας κάποια μέτρα ενάντια στην Κούβα, εμείς έπρεπε να πάρουμε να αναγκαία αντίμετρα κι έτσι βάθαινε η επαναστάση»,
αλλά και τον Λένιν:
"Αν χρειάζεται να δώσουμε ένα σύντομο ορισμό του ιμπεριαλισμού, τότε πρέπει να πούμε ότι ιμπεριαλισμός είναι το μονοπωλιακό στάδιο του καπιταλισμού", αυτό που η ισχύς της Υπερατλαντικής ηλιθιότητας ονόμασε "παγκοσμιοποίηση", χωρίς να υπολογίσει, πως η παγκοσμιοποίηση της εκμετάλλευσης θσ είχε ως επαναστατική συνέπεια την παγκοσμιοποίηση της κοινωνικής και ταξικής συνείδησης.

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, Ο ΜΑΡΞ , ΟΙ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΩΝ

"Ολβιος οστις ιστοριης εσχεν μαθησιν" (Ευριπίδης)

Τελικα, η ιστορια επαναλαμβανεται ως φαρσα, συμφωνα με τα λεγομενα του Μαρξ και κατα τον Αριστοτελη "εστιν ουν τραγωδια μιμησις πραξεως σπουδαιας και τελειας".

Αυτη τη φαρσα της τραγωδιας ζει σημερα, στο σταδιο της παρακμης του, ο δυτικος πολιτισμος, που καταξιωσε την υπαρξη του με τη δυναμη των οπλων και τον ανθρωπισμο με την κυριαρχια της αρχουσας ταξης.
Ο αποκεφαλισμος, λοιπον, συμφωνα με το δημοσιευμα, που παραθετω στο τελος, αποτελεσε για αιωνες την πιο ανωδυνη μεθοδο εκτελεσης, που επιφυλαξε για τους ευγενεις και τους αρχοντες η "πολιτισμενη" Δυση.
Αποτελεσε, δηλαδη, μια θανατικη προνομια της αρχουσας ταξης.

Σημερα, οι Τζιχαντιστες απλα επαναλαμβανουν την ιστορια μιμουμενοι αυτον τον "αριστοκρατικο" τροπο θανατου και η Δυση με τις διαμαρτυριες της καταδικαζει και αρνειται το παρελθον της.
Ο πολεμος ειναι η μαμη της ιστοριας ελεγε ο Νασπολεων, παρελειψε, ομως, να συμπληρωσει πως ο τοκετος εγινε στο μαιευτηριο: "Η Αγρια Δυση".

Ποσο αδικο ειχε ο Σοπενχαουερ που εγραψε, πως το γενικοτερο διδαγμα της ιστοριας ειναι: τα ιδια, με διαφορετικο τροπο.

Τελικα, φαινεται, πως το γενικοτερο διδαγμα της ιστοριας ειναι: τα ιδια, με τον ιδιο τροπο.

Διαβάστε περισσότερα.